من عاشق اتوبوسم ...

شاید تعجیب کنید و بگویید :این دیگر کیست؟! یا بگویید : برو بابا! چه کسی از آن ماشن گرم و شلوغ و پر سر و صدا خوشش می آید!
 اما هر چه بگویید ، من باز هم اتوبوس را دوست دارم :)

آخر می دانید ، وقتی در اتوبوس می نشینم ، وقتی صندلی های خاکستری به من میگویند : بیا و کمی استراحت کن ...

وقتی ، نگاهم در نگاه شخصی قفل می شود و رفتار هایش را می بینم 

وقتی ، کسی را می بینم که هندفری در گوش هایش فرو کرده و چشمهایش را بسته ، 

یا شخص پیری را میبینم که به عصایش تکیه داده و لابه لای چروک هایش ، درس زندگی نشسته ...

وقتی کودکی دست هایش را دراز می کند تا کلیدم را از دستم بیرون بکشد ...

وقتی یک نفر بلند می شود تا جایش را به دیگری بدهد ... 

معنای یک جامعه را به خوبی درک می کنم ... و میفهمم دنیای آدم ها چقدر متفاوت است ...

حالا فهمیدید چرا اتوبوس را دوست دارم؟

****
شما چه مکان عمومی ای رو دوست دارین ؟ چرا ؟
خوشحال میشم تجربه هاتونو برام بگین :)